zondag 24 oktober 2010

Veertig dagen in de woestijn DEEL II

Vrijdag zijn we er eindelijk -na twee voorgaande pogingen- in geslaagd de ferry naar Qanater te nemen. We gingen aan boord van een tweedekker voor een tocht van anderhalf tot twee uur. Het was warm weer, zo'n 35°, dus het frisse briesje was meer dan welkom. Tijdens het varen passeerde het stadslandschap voorbij ons tot we in meer ruraal gebied kwamen. Daar viel vooral de stilte op. Enkele afgelegen huisjes van boeren en vissers waren zowat de enige bebouwing die we tegenkwamen. Enige tijd later doemde de Victoriaanse sluis voor ons op: Qanater in zicht!


Onze ferry.


De "Nile barrages" te Qanater.

Qanater is de plaats waar de Nijl zich vertakt in twee grote stromen: de Rosetta stroom en de Damietta stroom. Om een constante toevoer van water in de delta te voorzien, werd een gigantisch sluizencomplex gebouwd. In de reisgids staat dat dit een populair uitje is voor een deel van de lagere middenklasse van de Caïrenen. Je kan er paardrijden, fietsen, wandelen in de tuinen ... Echter te Qanater aangekomen bleek dit plaatsje vooral een toonbeeld van vergane glorie te zijn: uitgemergelde paardjes, fietsen waar onze overgrootouders beschaamd over zouden geweest zijn, tuinen waar het gras wild groeit -of zelfs helemaal niet- en verlaten 'ahwa's (= cafeetjes). Behalve een indrukwekkende boom, zicht op de Nijl en het sluizencomplex, heeft Qanater niet veel meer te bieden. Als symbool voor een vage herinnering naar betere tijden, draait in een van de parkjes nog een bescheiden "kermis" met een zwiermolen.


Gigantische boom met lianen waaronder het gezellig toeven is bij een frisdrankje.


Vergane glorie te Qanater: de zwiermolen. Let vooral op het mechanisme dat de molen aandrijft: het ziet eruit als een grasmachine, het klinkt als een grasmachine, dus het is waarschijnlijk...

's Avonds rondden we dit vakantiedagje af met -uiteraard- lekker eten. We besloten terug te keren naar de "Nile Lily" en het ons welbekende restaurant "El Mundo" aangezien er zoveel gerechten op de kaart stonden die we absoluut nog eens wilden proberen. De foto's spreken voor zich...


Salade van gerookte zalm en kappertjes.


Zes gigantische scampi met een gepaneerde korst en pikante chilisaus.


Hongaarse zeebaars met puree en champignonsaus en side dish van gebakken groentjes.


Kalfstournedos "trois sauces".


Belgische kersensoufflé.


Molten lava cake.

Geen opmerkingen: