zondag 5 december 2010

Dag 83-85: Bezoek en verkiezingen ten einde

Vandaag wuiven we onze Belgische bezoekers M&M alweer uit. Aangezien een trip naar al-Minya te gevaarlijk was, hebben we de Moqattam heuvels, het Azharpark en Wadi Degla dan maar bezocht. Moqattam en Wadi Degla waren ook voor Lobke & mij nieuw en vormden een aangename meevaller, hoewel "Garbage City" aan de voet van de heuvels een wrange nasmaak naliet (letterlijk en figuurlijk). Wadi Degla, een oude rivierbedding in Ma3adi aan de rand van Cairo, is een van de weinige natuurreservaten die Egypte rijk is. Weinig fauna en flora, veel stenen en fossielen.

Ondertussen is het vandaag de tweede ronde van de "verkiezingen". Bij de eerste ronde vorige week haalde de regeringspartij 95% van de stemmen, een ongezien staaltje van electoraal gefoefel, zelfs voor Egypte. De belangrijkste oppositiepartijen, de Wafd en de Moslimbroeders, trokken zich na deze farce terug, terwijl ook de leden van de linkse Tagammu van hun collaborerende voorzitter een boycot eisen. Niemand heeft nog interesse in de resultaten van de tweede ronde, die waarschijnlijk reeds een paar maanden geleden vastgelegd in het draaiboek van Ahmed Ezz, miljardair en organisatieverantwoordelijke van de Nationaal Democratische Partij. Terwijl voorheen verkiezingen nog een manier waren voor het regime om de oppositie aan zich te binden in een door hen gedomineerd parlement, vormt het electorale spel vandaag louter een selectieproef voor NDP-kandidaten. Gedurende de twee vorige verkiezingen, in 2000 en 2005, was immers een grote groep NDP-leden ontevreden met het feit dat ze niet op de NDP-kieslijst waren geraakt. Ze kwamen als onafhankelijken op en behaalden een goed resultaat, waarop de partij hen met allerlei beloften teruglokte om de stabiliteit van het regime niet in gevaar te brengen. Om deze particentrifugale krachten tegen te gaan, beslisten Ezz & co om dit keer verschillende NDP-kandidaten voor dezelfde zetel te laten kandideren en zo de interne partijcoherentie te bestendigen. Deze beslissing ging echter lijnrecht in tegen de traditie van het regime om een "loyale" oppositie te scheppen door de andere partijen wat kruimels van de electorale koek toe te werpen. De NDP-leden zelf vochten immers onderling voor elke kruimel. Deze kortzichtige politiek haalt de democratische faƧade van het Egyptische meerpartijenstelsel in een klap neer. Voor Belgiƫ en Europa wordt het tijd dat ze zich uitspreken tegen deze electorale travestie en de oppositiekrachten steunen. Voor Tagammu en de linkerzijde wordt het tijd dat ze schoon schip maken, de regimecollaborateurs buiten kuisen en zich richten op de politisering en de organisatie van de straat, aangezien het duidelijk is dat verkiezingen dit land niet zullen veranderen.

Geen opmerkingen: