woensdag 9 maart 2011

Dag 3: internationale vrouwendag

Gisteren-dinsdag- internationale vrouwendag. Vol verwachting trekken we in de namiddag naar Tahrir. Wanneer we daar aankomen, blijkt de demonstratie toch niet zo groot als ik had gedacht. Het typische scenario speelt zich opnieuw af: de aanwezige vrouwen behoren tot de rijkere middenklasse, arbeidersvrouwen -toch op het appèl tijdens de revolutie- zijn de grote afwezige. Gelukkig kunnen we wel een surprise-interview afnemen met Nawla Derwish, iemand van een vrouwenorganisatie. We lopen nadien eventjes rond in het tentenkamp in het midden van het plein, vooraleer we ons naar Tagammu begeven om het halve interview van maandag verder te zetten.


Internationale vrouwendag op Tahrir

Burgers regelen zelf het verkeer op Tahrir

In de voormiddag hebben we onze zoektocht naar geschikte logies verder gezet. De hostel lijkt in orde te zijn, maar de kamer is nogal donker. Het enige venster kijkt uit op een luchtkoker tussen een aantal gebouwen. Niet ideaal dus om de rest van onze tijd hier door te brengen, maar we houden het als een mogelijke optie in het achterhoofd. Nadien besluiten we nog twee andere hostels te bezoeken: vies, vuil en vreemd zijn de kernwoorden daar. Geen succes dus.

Onderweg kwamen we regelmatig tank-posten tegen!

We zoeken nog steeds verder en vandaag -woensdag- zal Haisam ons twee appartementen laten zien. We houden ons hart al vast! Het motto is hier niet: betaal wat meer en vind iets proper, eerder: als het vuil is kan je wat van de prijs af doen. Zucht. Het scenario van vorig jaar lijkt zich te herhalen: een moeilijke onderneming! Zelf hebben we ook een afspraak gemaakt om deze avond om zeven uur een flat in Dokki te gaan bekijken. Om acht uur brengen we een bezoekje aan Ann-Marie, de Canadees-Egyptische waar Brecht vorig jaar een kamer huurde. Jammer genoeg is de kamer nu bezet.

Gisteren-dinsdag- is het halve interview dan toch niet doorgegaan, aangezien onze tolk te laat was. Het interview met Wael Tawfiq ging wel door, zo hadden we toch opnieuw ons mooi dagelijks gemiddelde bereikt. In Tagammu hebben we ook een nieuw vriendje gemaakt: Mohy. Een gekke jonge man die met handen en voeten een uur lang ons probeerde duidelijk te maken in het Arabisch dat hij in juni trouwt en dat we naar het feest mogen komen. "Gek als een achterdeur" is hier een toepasselijke uitspraak!

We doen vandaag opnieuw schietgebedjes dat we logies vinden. We konden gisteren nog een nacht bijboeken in Osiris, waardoor we wat uitstel van executie kregen, maar nu komt het vuurpeloton wel erg dichtbij.

Geen opmerkingen: