woensdag 16 maart 2011

Dag 7-10: en toen lagen we in panne

Lap, het moest er eens van komen, maar ik had nooit gedacht dat het in Egypte zou zijn: een gips rond mijn pootje. Eergisteren zag alles er 's morgens nog goed uit: een paar interviews gepland, Wim en Sofie goed op weg geholpen en 's avonds dan met ons vier lekker gaan eten. Onderweg naar het restaurant sloeg het noodlot toe: een hoog voetpad, twee geparkeerde auto's en een diep, donker putje en het was gebeurd. Ik verzwikte mijn enkel en hoewel het op het eerste zicht nog meeviel, zwol hij toch erg op en besloten we de volgende morgen naar het ons inmiddels bekende Anglo-American hospital te gaan om foto's te laten nemen. Gelukkig was er niks gebroken, enkel verrekt en "verschoven". Het verdict: twee weken in een halve gips.

Links: enkel met ei, rechts: enkel

Links: enkel in gips, rechts: enkel

Ondertussen draait de interviewmachine verder en hoewel een aantal mensen afzeggen, wordt dit gecompenseerd door een aantal "surprise" interviews, zoals Yusuf Abd ar-Rahman, dichter en campagneleider van El-Baradei en de zoon van de bekende preker Qaradawi. Dit was eigenlijk een interview van een Chinese journaliste waarbij Haisam als tolk moest optreden. Wij konden zo "meeliften". Yun was onderweg naar het interview een beetje achterdochtig dat we haar interview zouden kapen maar aangezien dit toch niet onze eerste keus was, hielden we ons op de achtergrond. We stelden slechts twee vragen, maar het bleken al snel de twee interessantste van het hele gesprek te zijn. Terwijl Haisam menigmaal een blik van verstandhouding met ons wisselde bij Yuns omslachtige, pseudoculturele vragen, slaakte hij een zucht van verlichting wanneer Yusuf die van ons moest beantwoorden. Zo peilden we onder andere naar het sociaal-economisch programma van de groep rond El-Baradei aangezien zij enkel in de media komen met democratische eisen. Blozend moest onze interviewee toegeven dat zo'n programma nog in de maak was en dat hij dus niet op de vraag kon antwoorden. We dreven ons lammetje als echte wolven in het nauw en wierpen op dat het ontbreken van een sociaal-economische visie misschien te wijten was aan te grote tegenstellingen op dat vlak binnen de beweging zelf. Hij gaf schoorvoetend toe dat dit het geval was, maar stelde dat wanneer iedereen zich eerst achter de democratische eisen zou scharen, de rest wel zou volgen.

Yun en Yusuf

Vandaag is er een bijeenkomst van de pas opgerichte onafhankelijke journalistenvakbond en daarna hebben we een interview met onze oude bekende Wael Tawfiq.

Ma3a salaama!


Geen opmerkingen: