zondag 7 april 2013

Dag 6-10 Over gas en congestie

Net als het Egyptische verkeer zit ook onze blog met wat "congestie"...

Woensdag hadden we een interview gepland met een van de leiders van de Egyptian Federation of Independent Trade Unions: Kamal Abu Eita. We werden hartelijk ontvangen in zijn bureau, want hij kende ons nog van een vorig interview twee jaar geleden. Er was veel volk in het center aanwezig aangezien er een vergadering plaatsvond. Het interview ging goed van start, maar na een kwartier moest Kamal het gesprek onderbreken om de vergadering op te starten. Hij zou maar "eventjes" wegblijven... het werd half zes, kwart voor zes, zes uur, kwart na zes, geen Kamal meer te bespeuren. Nadat we elk hoekje van de kamer grondig hadden bestudeerd, Lobke op onderzoek was geweest en het terras had ontdekt en Haisam ons bekend had gemaakt met de Egyptische trouwtradities, besloten we toch maar de eer aan onszelf te houden en "ons schup af te kuisen".


In de hal kwam Eita ons tegemoet, zich uitgebreid verontschuldigend en Brecht mee naar de vergadering sleurend om hem daar aan elk van de aanwezigen voor te stellen en te feliciteren met zijn phd... toch liever een interview gehad! Als klap op de vuurpijl werd Lobke bijna geëlektrocuteerd door een afknappende elektriciteitskabel waar een steekvlam van om en bij een meter uit spoot. Een beetje beduusd verlieten we het centrum.


Als troost gingen we die avond naar el-Mundo gaan eten. Hoewel het eten nog steeds erg lekker is, liet de bediening deze keer wat te wensen over. Onze favoriete ober werkt er niet meer en we vrezen dat het slippery slope syndrome zich langzaam aan zal voltrekken. Zo waren er geen kruidige broodstengels meer als voorafje en waren de shrimp konafa in shrimp "kadaifi" getransformeerd. Maar we mogen toch ook niet klagen! Getuige daarvan:


Zalm met vanillesaus, originele maar lekkere combinatie!


Met zalm en kaas gevulde kipfilet en scampi


El Mundo cocktail met kiwi (in het drankje...)


Bananenbeignet met ijs *a-nomnomnom*


En de klassieker: molten lava cake a.k.a. chocolademoelleux

Als uitsmijter van de dag, in de categorie "pimp my ride", Cairo style:



Moeilijk zichtbaar, maar een soort old timer in een nieuw jasje.

Donderdag bereidde Brecht zijn onverwachte lezing voor het Nederlands-Vlaams Instituut in Cairo voor. Aangezien de geplande lezing niet kon plaatsvinden, werd een vervang-act gezocht en waren ze blij dat Brecht in town was en nog snel iets in elkaar kon steken. De lezing was vrij succesvol met zo'n vijftig aanwezigen en een heleboel geïnteresseerde vragen. Na tien minuten waren de visitekaartjes die we op zak hadden reeds allemaal uitgedeeld.


Na de lezing gingen we richting "Zamalek Rooftop", een leuke hangout voor middenklasse Caïrenen met een prachtig zicht over de Nijl en Downtown Cairo. Vervolgens vervoegden we Maher (Brecht zijn Egyptische collega uit Gent) en zijn roommate naar een verjaardagsfeestje van de chief editor van Daily News Egypt. Daar belandden we in een Egyptische "disco", waar vooral mannen de dansvloer vulden. Eerst waren we wat achterdochtig dat de vrouwen in het gezelschap lastig gevallen zouden worden, maar deze vrees bleek ongegrond aangezien de dansende mannen vooral types à la David Davidsen en zijn alter ego Madame de Coeur Brisée bleken te zijn... Maher zijn roommate heeft nog altijd nachtmerries van de mollige buikdansende man in het aansluitend witte t-shirt.

Vrijdag strekten we de beentjes. We liepen nog eens van Attaba door de Muski naar Khan al-Khalili, alwaar Lobke bakvormpjes en een tafellaken op de kop tikte. We wisten dat we een goede prijs hadden bedongen aangezien de tafelkleedverkoper eerder misnoegd dan content leek over de transactie. Op Attaba werd de sfeer even wat grimmiger toen betogers op de fly-over plots met vuurwerk en rotjes smeten en hun actie beantwoord werd door mensen in het plein die vuurpijlen richting fly-over afvuurden. In Khan al-Khalili waren er bijna geen toeristen te bespeuren, behalve een bus vers geloste Chinezen en Hollanders.

's Avonds waren we uitgenodigd voor een "pizza"-feestje bij Osama, een vriend van Maher die ook aan de tentoonstelling Cairopolis in Gent heeft meegewerkt. Pizza bleek hartige feteer te zijn. Geen probleem, maar we hadden daarvoor reeds gegeten. Het werd een interessante avond vol politieke discussies.

Zaterdag was het 6 April, een iconische datum waarop de protesten in Mahalla in 2008 herdacht worden. Aangezien betogingen gepland waren en dit bijna zeker in clashes zou ontaarden met de politie, gingen we veiligheidshalve vegeteren in een up-town café/terras op Zamalek: Left Bank, naast Sequoia.



Lobke chillin' in the sun


Lekkere fruitcocktail met aardbei, appel en ijs


In de avondzon kon je verschillende vliegers spotten die echter niet zo fotogeniek waren... 
Zoek de vlieger...

Onze inschatting m.b.t. de protesten die dag was correct: aan het Justitiepaleis, op zo'n tweehonderd meter van ons hotel, kwam het tot een zware confrontatie tussen politie en betogers die tot 's nachts duurde. Traangasgranaten werden afgevuurd. Er vielen tientallen gewonden.



Kleiner deel van het protest aan Midan Talat Harb


's Avonds waren we met Haisam onderweg naar Abdeen. We passeerden via Al Abd om koekjes voor hem en Hala te halen - we vierden hun driejarig samenzijn. Plots zagen we een stroom mensen met zakdoeken voor het gezicht voorbij de deur hollen, gevolgd door de mededeling dat er een traangasgranaat in de straat was ontploft. Gelukkig konden we langs een zijstraat aan het gas ontsnappen - enkel "piekenoogske" en een droge keel waren ons deel.

In Abdeen vond er een waar festival plaats ter ere van de revolutie, met film, cartoons, verkoopkraampjes, optredens, ...


Documentaire over de revolutie


IJskreemkraam *a-nomnomnom*


Cartoon waarbij de kapitalist op de koe van de revolutie rijdt... en gevraagd wordt: "wat met de armen?!!"


Een zeer goed folk-achtig optreden van Dina al-Wedidi, een populaire undegrround zangeres

Vandaag hadden we twee interviews voorzien, maar naar aloude traditie werd er één afgelast en een ander uitgesteld tot morgenavond. In de namiddag besloten we dan maar te vegeteren op ons ondertussen favoriete terras. Vanavond is er een omkering van de rollen en wordt de interviewer de interviewee: Haisam interviewt Brecht met bijbehorende fotoshoot. Ik train Brecht alvast gepast te lachen, zijn kin omlaag te houden en zijn ogen te openen :-)

Morgen vertrekken we rond de middag naar Sadat City, zo'n 100km ten noordwesten van Cairo, waar we een groep arbeiders ontmoeten, die een onafhankelijk vakbondsfront hebben opgericht.

woensdag 3 april 2013

Dag 5-6 Succes met Tawfiq

Gisteren was het overdag rustig: koffie in "Beanos"; een bezoekje aan "Umm ad-Dunya", winkel met fair trade producten van Egyptische coöperaties; en lang wachten op Haisam in Tagammu. Rond 17u30 begon de werkdag, deze speelde zich niet af in wust al-balad (het centrum), maar in 6 October City, een satellietstad van Cairo, op ongeveer een uurtje rijden.

Onze oude zwarte taxi reed eerst vijftien kilometer in tweede versnelling en het was alsof we op een grasmachine zaten (zowel wat betreft geluid als snelheid...), maar hij vond dan toch nog een derde versnelling waardoor het vehikel van grasmachine naar tractor promoveerde en we vinnig de 26 Juli-autobaan afhobbelden.

Onderweg kregen we een prachtstaaltje van Amerikaanse urban planning te zien, waarbij groepen huizen in de woestenij worden neergepoot, vergezeld van de obligate "mall". De architecturaal meest inspirerende gebouwen waren meestal moskeeën of culturele instellingen.


In 6 October aangekomen, gingen we eerst naar een Syrisch restaurant, wat eigenlijk neerkwam op Egyptisch-Advanced: betere falafel, zelfde gerechten zoals humus, shawerma, kofteh, ... Maar het was zeer proper, rustig en professioneel.

Vervolgens gingen we naar het café voor het interview met Wael Tawfiq, waar Haisam al onmiddellijk het groot scherm voor de voetbalmatch: Barcelona - Saint-Germain had gespot. Aangezien we even op Wael moesten wachten, keken we mee naar de eerste helft. Toen de match begon, troepten langzaam aan zo'n honderd kijklustigen samen. Het leek alsof de halve stad naar het voetbal kwam kijken. Het werd algauw half negen toen Wael Tawfiq opdook... het zou een lange avond worden. En ik kreeg gelijk: pas om twaalf uur konden we het interview afronden. Maar Tawfiq deed zijn naam alle eer aan; het werd een groot "succes", aangezien we veel nieuwe informatie kregen. Ik begon even te vrezen dat we niet meer richting Downtown zouden geraken, maar na twintig minuten kwam er toch nog een taxi opdagen.

Toen we Downtown naderden, bleek de chauffeur niet te weten hoe hij naar Sharia Talaat Harb moest rijden, wat vreemd is aangezien dit het centrum van het centrum is. Ook Haisam bleef het antwoord schuldig en de chauffeur moest de weg vragen aan een politieagent en vervolgens nog eens aan een collega-taxichauffeur.

Vandaag staat er een interview op het programma met de leider van de andere onafhankelijke vakbondsfederatie en met een van de leiders van de Revolutionaire Socialisten. Misschien ronden we de avond af met de film Oz in het gezelschap van Haisam en zijn verloofde, Hala.

maandag 1 april 2013

Dag 4 Wreed Vreemd

Vandaag maakte ik een reportage rond "vreemd en opvallend" in Cairo...


Gisterenavond reeds ontdekte ik een bidon op ons terras. Even dacht ik dat dit diende om de airco aan te drijven, maar bij nader onderzoek bleek de bidon gewoon het overtollige water op te vangen. Wat wel sympathiek is, gezien de vele "aircodruppels" die we op ons hoofd krijgen.
 

Op onze wandeling vandaag kwamen we langs een Koptisch kerkhof, waar we een ommetje maakten in een oase van rust. Sommige kerkhofbewoners waren de rust blijkbaar beu, aangezien deze meneer probeerde te ontsnappen...


Onderweg viel mijn oog ook op een aantal merkwaardige uithangborden van "valse vrienden". Rara met welke kledingmerken misleiden deze shops de argeloze koper?

 

Even dachten we op het Koptisch kerkhof opnieuw een sjarel aan ons been te hebben, maar de vriendelijke man wees ons op het aanpalende Amerikaans militair kerkhof van WWI en WWII.
 Soms is het gras groener aan de "andere" zijde... 


Elektriciteitscabine. Geen verdere commentaar.


Op zoek naar de oude site Fustat, een van de oudste stadsdelen van Cairo, konden we gewoon onze neus volgen... De zuidelijke kant is omgetoverd in een vuilnisbelt!


De noordelijke kant zou een echte touristische trekpleister kunnen zijn - enkele restanten van muren en zuilen zijn nog zichtbaar, er is een meertje met wat riet, ... - ware het niet dat de vuilnisbelt steeds dichter naar de site kruipt. En deze binnen afzienbare tijd zal overspoelen. 


Na het interview met vakbondsactiviste Fatma Ramadan, ontmoetten we ook Haisams verloofde. Ze bespeelt de oud, maar kreeg geen kans aangezien Haisam zijn eigen tokkelkunst wilde demonstreren. Hala vulde hem aan met zang. We bedankten hen met een modest applausje.

zondag 31 maart 2013

Dag 3 Another Brick in the Wall

Deze morgen hebben we het ontbijt overgeslagen en kozen we voor een brunch in de vorm van een Belgische wafel (!) en een broodje van Munch&Bagel. Voor foto's, zie twee jaar geleden. :-)

Vandaag is het ook de eerste echte werkdag. Ik moest nog een taak maken voor de godsdienstopleiding, dus daar heb ik me deze voormiddag op gesmeten met een behoorlijk resultaat. De school heeft ook een opvolgster gevonden, die ik zelfs nog ken van de jeugdbeweging en die me deze morgen ook contacteerde voor verdere info. Ook daar zal alles op z'n pootjes vallen. 

Na het maken van de taak was het tijd om ons richting eerste afspraak te begeven. We besloten eerst een ommetje te maken via ons oude hotel Osiris, waar we met "de muur" geconfronteerd werden. Deze muur, opgetrokken uit betonplaten, doorsnijdt de belangrijkste invalstraten van Tahrir en is bedoeld om betogers van het parlement en andere belangrijke instellingen weg te houden. Deze muur is ondertussen volgespoten met revolutionaire graffiti tegen het regime.


Zelfs belangrijke hoofdstraten zoals de Qasr al-Aini worden op deze manier geblokkeerd. Op Tahrir rijdt er maar een tiende van het verkeer meer in vergelijking met vroeger.


Ook slogans tegen de huidige Moslimbroederpresident Morsi


Op deze foto zien we twee interessante cartoons: aan de linkerkant een klassiek thema waarbij de farao de krijgsgevangenen afranselt... waarbij de farao natuurlijk symbool staat voor het regime; aan de rechterkant zien we Morsi die in de spiegel kijkt, maar zijn reflectie toont oud-president Mubarak - het oude en het nieuwe regime zijn dus één pot nat.

Vanavond interviewden we twee belangrijke leiders van een van de twee onafhankelijke vakbondsfederaties. Gelukkig dat we dit vandaag deden, want een van de twee oudjes was al zo hard aan het hoesten dat we vermoeden dat hij dra het bijltje erbij neer zal leggen wegens een of andere longaandoening... Komende zaterdag grijpt een grote meeting plaats van een regionaal vakbondscongres in Tanta (industriestad op weg naar Alexandrië) die we zullen proberen bijwonen. Geen stress, we nemen de trein!


Op weg naar het interview kregen we ook weer een prachtstaaltje te zien van 
"pimp my ride" Cairo-style!






zaterdag 30 maart 2013

Dag 1-2 Take-off

We zijn gisterenavond terug in Cairo aangekomen. Brecht is gelukkig niet door de douane tegengehouden wegens politiek linkiewinkiegedrag. Toen we de in de straat van het hotel aankwamen, kon ik mijn ogen niet geloven: er is een heuse markt ontstaan. Deze morgen heb ik er een foto van genomen:


We zitten dus weer in onze oude vertrouwde "digs": http://indebuikvandeveroveraar.blogspot.com/2011/03/dag-19-overigens-dit-zijn-onze-digs.html


Tegenover onze kamer zien we een uitgebrand shoppingscentrum. Terwijl de bovenverdieping herleid is tot een onbewoonbaar kot, is het op de benedenverdieping alweer business as usual...


Deze namiddag maakten we een herverkennende wandeling door Downtown en hielden halt bij Midan Orabi, waar de café-uitbater tentjes had opgezet, alwaar fancy en verfrissende fruitcocktails werden geserveerd.

Daarna spraken we af met Haisam in Kazaaz, waar ik mijn eerste tameyya van het verblijf oppeuzelde, terwijl Brecht voor een bakje fattah met kip ging. Het deed me reeds verlangen naar de meer gesofisticeerde keuken van al-Mundo en Nile Peking... Misschien morgen? *hoop hoop*

Na wat bijgepraat te hebben, hielp Haisam ons aan het eerste interview van de dag - want er moet ook gewerkt worden, zelfs met sloefkes aan de voeten. Heba al-Salah vertelde ons over de ontwikkelingen op syndicaal vlak en organiseerde voor ons een interview, morgen, met de leiders van een onafhankelijke vakbondsfederatie. De dag afsluiten deden we met een drankje in Borsa en "Grillon", in het gezelschap van Haisam en een van Brecht zijn thesisstudenten die ook op onderzoek in Cairo is.