zondag 7 april 2013

Dag 6-10 Over gas en congestie

Net als het Egyptische verkeer zit ook onze blog met wat "congestie"...

Woensdag hadden we een interview gepland met een van de leiders van de Egyptian Federation of Independent Trade Unions: Kamal Abu Eita. We werden hartelijk ontvangen in zijn bureau, want hij kende ons nog van een vorig interview twee jaar geleden. Er was veel volk in het center aanwezig aangezien er een vergadering plaatsvond. Het interview ging goed van start, maar na een kwartier moest Kamal het gesprek onderbreken om de vergadering op te starten. Hij zou maar "eventjes" wegblijven... het werd half zes, kwart voor zes, zes uur, kwart na zes, geen Kamal meer te bespeuren. Nadat we elk hoekje van de kamer grondig hadden bestudeerd, Lobke op onderzoek was geweest en het terras had ontdekt en Haisam ons bekend had gemaakt met de Egyptische trouwtradities, besloten we toch maar de eer aan onszelf te houden en "ons schup af te kuisen".


In de hal kwam Eita ons tegemoet, zich uitgebreid verontschuldigend en Brecht mee naar de vergadering sleurend om hem daar aan elk van de aanwezigen voor te stellen en te feliciteren met zijn phd... toch liever een interview gehad! Als klap op de vuurpijl werd Lobke bijna geëlektrocuteerd door een afknappende elektriciteitskabel waar een steekvlam van om en bij een meter uit spoot. Een beetje beduusd verlieten we het centrum.


Als troost gingen we die avond naar el-Mundo gaan eten. Hoewel het eten nog steeds erg lekker is, liet de bediening deze keer wat te wensen over. Onze favoriete ober werkt er niet meer en we vrezen dat het slippery slope syndrome zich langzaam aan zal voltrekken. Zo waren er geen kruidige broodstengels meer als voorafje en waren de shrimp konafa in shrimp "kadaifi" getransformeerd. Maar we mogen toch ook niet klagen! Getuige daarvan:


Zalm met vanillesaus, originele maar lekkere combinatie!


Met zalm en kaas gevulde kipfilet en scampi


El Mundo cocktail met kiwi (in het drankje...)


Bananenbeignet met ijs *a-nomnomnom*


En de klassieker: molten lava cake a.k.a. chocolademoelleux

Als uitsmijter van de dag, in de categorie "pimp my ride", Cairo style:



Moeilijk zichtbaar, maar een soort old timer in een nieuw jasje.

Donderdag bereidde Brecht zijn onverwachte lezing voor het Nederlands-Vlaams Instituut in Cairo voor. Aangezien de geplande lezing niet kon plaatsvinden, werd een vervang-act gezocht en waren ze blij dat Brecht in town was en nog snel iets in elkaar kon steken. De lezing was vrij succesvol met zo'n vijftig aanwezigen en een heleboel geïnteresseerde vragen. Na tien minuten waren de visitekaartjes die we op zak hadden reeds allemaal uitgedeeld.


Na de lezing gingen we richting "Zamalek Rooftop", een leuke hangout voor middenklasse Caïrenen met een prachtig zicht over de Nijl en Downtown Cairo. Vervolgens vervoegden we Maher (Brecht zijn Egyptische collega uit Gent) en zijn roommate naar een verjaardagsfeestje van de chief editor van Daily News Egypt. Daar belandden we in een Egyptische "disco", waar vooral mannen de dansvloer vulden. Eerst waren we wat achterdochtig dat de vrouwen in het gezelschap lastig gevallen zouden worden, maar deze vrees bleek ongegrond aangezien de dansende mannen vooral types à la David Davidsen en zijn alter ego Madame de Coeur Brisée bleken te zijn... Maher zijn roommate heeft nog altijd nachtmerries van de mollige buikdansende man in het aansluitend witte t-shirt.

Vrijdag strekten we de beentjes. We liepen nog eens van Attaba door de Muski naar Khan al-Khalili, alwaar Lobke bakvormpjes en een tafellaken op de kop tikte. We wisten dat we een goede prijs hadden bedongen aangezien de tafelkleedverkoper eerder misnoegd dan content leek over de transactie. Op Attaba werd de sfeer even wat grimmiger toen betogers op de fly-over plots met vuurwerk en rotjes smeten en hun actie beantwoord werd door mensen in het plein die vuurpijlen richting fly-over afvuurden. In Khan al-Khalili waren er bijna geen toeristen te bespeuren, behalve een bus vers geloste Chinezen en Hollanders.

's Avonds waren we uitgenodigd voor een "pizza"-feestje bij Osama, een vriend van Maher die ook aan de tentoonstelling Cairopolis in Gent heeft meegewerkt. Pizza bleek hartige feteer te zijn. Geen probleem, maar we hadden daarvoor reeds gegeten. Het werd een interessante avond vol politieke discussies.

Zaterdag was het 6 April, een iconische datum waarop de protesten in Mahalla in 2008 herdacht worden. Aangezien betogingen gepland waren en dit bijna zeker in clashes zou ontaarden met de politie, gingen we veiligheidshalve vegeteren in een up-town café/terras op Zamalek: Left Bank, naast Sequoia.



Lobke chillin' in the sun


Lekkere fruitcocktail met aardbei, appel en ijs


In de avondzon kon je verschillende vliegers spotten die echter niet zo fotogeniek waren... 
Zoek de vlieger...

Onze inschatting m.b.t. de protesten die dag was correct: aan het Justitiepaleis, op zo'n tweehonderd meter van ons hotel, kwam het tot een zware confrontatie tussen politie en betogers die tot 's nachts duurde. Traangasgranaten werden afgevuurd. Er vielen tientallen gewonden.



Kleiner deel van het protest aan Midan Talat Harb


's Avonds waren we met Haisam onderweg naar Abdeen. We passeerden via Al Abd om koekjes voor hem en Hala te halen - we vierden hun driejarig samenzijn. Plots zagen we een stroom mensen met zakdoeken voor het gezicht voorbij de deur hollen, gevolgd door de mededeling dat er een traangasgranaat in de straat was ontploft. Gelukkig konden we langs een zijstraat aan het gas ontsnappen - enkel "piekenoogske" en een droge keel waren ons deel.

In Abdeen vond er een waar festival plaats ter ere van de revolutie, met film, cartoons, verkoopkraampjes, optredens, ...


Documentaire over de revolutie


IJskreemkraam *a-nomnomnom*


Cartoon waarbij de kapitalist op de koe van de revolutie rijdt... en gevraagd wordt: "wat met de armen?!!"


Een zeer goed folk-achtig optreden van Dina al-Wedidi, een populaire undegrround zangeres

Vandaag hadden we twee interviews voorzien, maar naar aloude traditie werd er één afgelast en een ander uitgesteld tot morgenavond. In de namiddag besloten we dan maar te vegeteren op ons ondertussen favoriete terras. Vanavond is er een omkering van de rollen en wordt de interviewer de interviewee: Haisam interviewt Brecht met bijbehorende fotoshoot. Ik train Brecht alvast gepast te lachen, zijn kin omlaag te houden en zijn ogen te openen :-)

Morgen vertrekken we rond de middag naar Sadat City, zo'n 100km ten noordwesten van Cairo, waar we een groep arbeiders ontmoeten, die een onafhankelijk vakbondsfront hebben opgericht.

2 opmerkingen:

Peter zei

En een nieuw sjacochken voor Madam

Brecht zei

Helaas! Deze tas is puur Belgisch.








Ze heeft wel twee paar nieuwe schoenen :)